Ponieważ przy tak wielu partiach utworzenie stabilnej koalicji okazało się na dłuższą metę niemożliwe, w roku 1993 odbyły się nowe wybory parlamentarne. Tym razem, wzorem zachodnim, wprowadzono próg wyborczy, ustalony na wysokości pięciu procent głosów dla partii, oraz ośmiu procent głosów dla koalicji wyborczej. To spowodowało znaczące ruchy na scenie politycznej. Partie lewicowe skupiły się w ramach Sojuszu Lewicy Demokratycznej. Choć ostatecznie uzyskała tylko dwadzieścia procent, wystarczyło to do objęcia prawie czterdziestu procent mandatów, gdyż wiele partii o dużym poparciu w społeczeństwie nie przekroczyło progu wyborczego. Sojusz Lewicy Demokratycznej utworzył koalicję z Polskim Stronnictwem Ludowym (piętnaście procent głosów) i Unią Pracy (siedem procent głosów). Spośród pozostałych partii, najlepszy wynik wyborczy uzyskała Unia Demokratyczna, która później połączyła się z Kongresem Liberalno Demokratycznym. Próg wyborczy przekroczyła również Konfederacja Polski Niepodległej oraz utworzony przez Lecha Wałęsę Bezpartyjny Blok Wspierania Reform. Nie poradził z nim sobie natomiast koalicyjny komitet Ojczyzna, choć uzyskał lepszy wynik od obu tych partii.