Stale utrzymująca się na wysokim poziomie popularność Aleksandra Kwaśniewskiego, który pomimo swoch PZPR-owskich korzeni był szanowany przez większą część społeczeństwa i okazał się mniej awanturniczym prezydentem niż Lech Wałęsa sprawił, że urzędujący prezydent był głównym kandydatem do zwycięstwa w wyborach prezydenckich 2001 roku. Tym bardziej, że podzielona po kłopotach Akcji Wyborczej Solidarność prawica nie była w stanie wysunąć jednego kontrkandydata. Ostatecznie część polityków poparła kandydaturę szefa AWS - Mariana Krzaklewskiego, zaś inni, związani później z Platformą Obywatelską, zdecydowali się poprzeć w wyborach kandydata niezależnego, Andrzeja Olechowskiego, który z hasłem "Przejdźmy do konkretów" startował jako kandydat młodzieży i inteligencji. Prócz tej trójki w wyborach startowali między innymi Jarosław Kalinowski oraz Andrzej Lepper. Skończyło się oczywiście na jednej turze, w której ponad pięćdziesiąt trzy procent głosów uzyskał Aleksander Kwaśniewski. Drugie miejsce zajął Andrzej Olechowski, jednak jego wynik - siedemnaście procent, nawet z piętnastoma procentami Mariana Krzaklewskiego nie stanowił dla Kwaśniewskiego poważnej konkurencji.